اكثر ذكر اللَّه عز و جل اظله اللَّه فى جنته : « هر كس بسيار ياد خدا كند خدا او را در سايه لطف خود در بهشت برين جاى خواهد داد » ! ( 1 ) . ( كسانى كه بخواهند آگاهى بيشترى در اين زمينه پيدا كنند به جلد دوم اصول كافى ابوابى كه در باره ذكر اللَّه است مراجعه نمايند ، بخصوص بابى كه مىگويد : بسيارى از آفات و بلاها و مصائب دامن كسانى را كه ذكر خدا مىگويند نمىگيرد ) . تاكيد بر اين مطلب را لازم نمىدانيم كه اينهمه بركات و خيرات مسلما مربوط به ذكر لفظى و حركت زبان كه خالى از فكر و انديشه و عمل باشد نيست ، بلكه هدف ذكرى است كه سرچشمه فكر گردد ، همان فكرى كه بازتاب گسترده اش در اعمال انسان آشكار شود . چنان كه در روايات به اين معنى تصريح مىكند ( 2 ) . 2 - توضيحى در باره « لقاء اللَّه » گفتيم كه اين تعبير در قرآن مجيد معمولا اشاره به قيامت است و از آنجا كه ملاقات حسى در مورد پروردگار مفهوم ندارد ، چرا كه او نه جسم است و نه داراى عوارض جسم ، بعضى از مفسران ناچار شده‌اند به اصطلاح مضافى در اينجا در تقدير بگيرند و بگويند منظور « لقاء ثواب اللَّه » يا « ملاقات فرشتگان خدا » است . اما « لقاء » را مىتوان در اينجا به معنى لقاى حقيقى و با چشم دل گرفت چرا كه در قيامت حجابها كنار مىرود و عظمت خدا و آيات او از هر زمان روشنتر جلوه مىكند ، انسان به مقام شهود باطنى و ديد قلبى مىرسد و هر كس به مقدار معرفت و عمل صالحش به مرحله عاليترى از اين شهود نائل مىگردد .

--> ( 1 ) همان مدرك . ( 2 ) خصال صدوق - طبق نقل تفسير الميزان جلد 16 صفحه 353 .